Terug in de tijd met:

 

Hij was de grootste publiekslieveling ooit. Zelfs de mensen die het darten niet volgen kennen hem. Ze weten hoe hij eruit ziet en welke naam er bij hem hoort. Maar liefst twaalf keer stond hij op het grote podium in Frimley Green maar moest hij nummer dertien laten schieten wegens gezondheidsredenen. Dit gaat natuurlijk over Andy Fordham.

 

Andy Fordham is geboren in Charlton ten zuidoosten van Londen. Als kind speelde hij voetbal en atletiek, maar toen hij de middelbare school verliet ontdekte hij het darten. Door zijn baard, lange haar en groteske figuur kreeg hij al snel de bijnaam The Viking.

 

In 1990 begon het echte professionele dartsleven van Fordham. Toen kwam hij uit op de World Masters. Maar het echte werk begon in 1995 waar hij zijn eerste voetstappen zette in de Lakeside Country Club. In zijn debuutjaar kwam hij zelfs tot de halve finale. In de eerste drie wedstrijden stond hij telkens twee sets af maar pakte in de halve finale tegen Richie Burnett zelf maar twee sets. Burnett won later de finale van Raymond van Barneveld.

 

In 1996 was het een herhaling. Weer bereikte hij de halve finale en weer verloor hij deze van de latere wereldkampioen. Ditmaal was dat Steve Beaton. De twee jaren daarna was de tweede ronde al het eindstation. Nipt waren Marshall James en Raymond van Barneveld de betere. 1999 was wel weer een goed jaar ook al was de loting hem niet goed gezind. In de eerste ronde kwam hij tegenover de topper Mervyn King te staan maar wist in een spannende wedstrijd de beslissende set naar zich toe te trekken. Vervolgens werden Paul Williams en Colin Monk aan de kant geschoven alvorens Fordham zijn meerdere moest erkennen in Ronnie Baxter. The Rocket speelde een ijzersterk toernooi maar verloor de zinderende finale van Barney met 6-5.

Andy Fordham was mede door zijn uiterlijk een publiekslieveling. Een knuffelbeer. Buiten het darten om een sympathieke man met respect voor iedereen. Het duurde nog een paar jaar voor zijn hoogtepunt kwam. Na eerst nog een halve- en kwartfinaleplaats te hebben gehaald, was 2004 het jaar waar de naam Andy Fordham echt de boeken inging. Zonder moeite kwamen de overwinningen op Brian Derbyshire en Tony West. In de kwartfinale van Lakeside ging het wat moeizamer maar zagen we echte vechtlust van The Viking. 5-4 werd de uitslag tegen Daryl Fitton en de langharige Fordham zat weer eens in de halve finale. Een ronde dat hij tot op heden nooit wist te overleven.

 

Ondanks zijn goede spel tegen The Dazzler was het ook dit jaar geen zekerheid dat de Engelsman de halve finale door zou komen. Niemand minder dan Raymond van Barneveld was zijn tegenstander terwijl Mervyn King en Tony O'shea de andere halve finale uitvochten. The King was duidelijk de baas over The Silverback maar tussen Fordham en Van Barneveld was niks duidelijk. De wedstrijd ging tot 4-4 wat een beslissende set betekende; alweer voor de Engelsman. Tegen Fitton liep deze set goed af en ook tegen de Nederlander kwam hij als winnaar uit de bus. De grote Barney werd verslagen in een spektakelstuk en Andy Fordham stond voor het eerst in de finale van het WK.

 

In de finale was het de favoriet die de eerste set pakte. Vervolgens wist Fordham er drie op een rij te winnen. The King kwam terug tot 3-3 en was de finale vol van spanning. Via een 139-finish pakte Fordham de 4-3 voorsprong en gaf hij geen set meer weg. Dubbel 8 werd geraakt voor de 6-3 overwinning en de wereldtitel. De publiekslieveling versloeg de titelfavoriet.

 

Het betekende ook zijn laatste winst op Lakeside. De twee jaren later verloor hij de eerste ronde van Vincent van der Voort en Simon Whitlock. In 2007 werd hij weer tegen de Australiër geloot maar werd de wedstrijd afgelast. Andy Fordham kreeg last van zijn borst en kon moeilijk ademhalen. Met ambulance moest hij richting het ziekenhuis. Whitlock ging automatisch door naar de volgende ronde.

 

Het moeilijk ademhalen werd veroorzaakt door de massale vochtophoping in zijn longen. Ook zijn lever en hart waren niet optimaal meer. Fordham was in die tijd al gestopt met drinken. Iets waar hij veel moeite mee had. "Als je gewent bent om meer dan dertig pints weg te drinken op een dag, dan stop je daar niet eenvoudig mee. Ik dronk alles; bier, wodka, noem maar op. Daardoor gooide ik als een kampioen maar tegelijkertijd vermoordde het me." The Viking trainde drie keer zo hard als normaal maar de pijlen deden niet meer wat hij wilde. Zelf denkt hij dat hij de balans kwijt is doordat hij zoveel is afgevallen. Dat zijn dikke arm een soort statief was.

Al kan het ook allemaal tussen de oortjes zitten.

 

Iedereen hoopt dat hij ooit weer het gevoel terug krijgt, ook al denkt hij zelf van niet.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Seizoen 2016 - 2017

Naar Archief