Willem van Oranje - Heddedawir, donderdag 18 februari 2016.

 

Meestal begin ik over wat me opviel in de gelegenheid waar we moesten gooien en hoe de zaak eruit zag. Als ik daar nu over zou moeten beginnen dan denk ik dat ik er heel vlug mee klaar ben en dat is iets wat ik nou ook niet wil. U wilt toch ook graag wat te lezen hebben over wat de mennekes van Heddedawir allemaal tegenkomen, neem ik aan. Ik zit nou al meer dan tien minuten naar een leeg wit schermpie te gapen waar iets moet komen te staan over de wedstrijd tegen de pijlengooiers van Willem van Oranje. Eigenlijk was ik zeer verbaasd toen ik er binnenkwam over hoe er alles uitzag.

Het is de meest deprimerende kroeg waar ik de laatste jaren mijn pijlen in een dartbord heb gegooid en geloof me ik heb er al menige gezien. Het enige meubilair wat zich in de zaak bevond waren afgekeurde barkrukken die ondanks dat ze met vier poten waren uitgerust de neiging hadden om te vallen zoals eigenlijk het gehele etablissement de neiging had om te vallen. Het was net of je een saloon uit het wilde westen van Amerika kwam binnengewandeld waar een paar cowboys op een barkruk over de bar hingen te lurken aan een flesje bier in dit specifieke geval een Jupiler.  

 

Buiten waren wel een paar rekken geplaatst en volgens mij waren die er neergezet om als je met een paard aankwam dat die dan gezellig voor het café kon staan hinniken. Was hier een complete veldslag uitgevochten het afgelopen weekend of is dit de nieuwe trend als je gezellig ergens wil uitgaan? Het was te donker, met een soort van vliering aan de achterzijde van de uitbaterij die dan neerkeek op de mensen die vooraan waren. Niet dat er veel mensen in de zaak aanwezig waren. Ik telde op de drukste tijd van de avond, buiten de benodigde dartsspelers om, twee personen die besloten hadden de gezelligheid van Zeelst op te zoeken en daarvoor deze gelegenheid met een bezoek vereerden.

 

Woensel was al gearriveerd in deze saloon en zat zich achter de oren te krabben over waar ze nu weer terecht waren gekomen. Cor bestelde nog 2 Juupies en vroeg er een glas bij, waarbij de “lady of the house” in allerlei achterkamertjes moest gaan zoeken omdat we gedurfd hadden er een glas bij te vragen. Echte mannen drinken uit een flesje. Aan de muren boven de twee dartborden hingen in een paar nep verzilverde frame’s een stel foto’s van onze Koning Willempie en andere schavuiten uit een ver verleden die de Koninklijke familie vertegenwoordigde. Tja en dat was het dan, meer was er niet te beleven. Gelukkig hadden we nog een verdwaalde hangtafel kunnen bemachtigen die uiteraard ook zijn beste tijd had gehad en de wedstrijd kon beginnen.

 

Was de vorige ontmoeting er eentje van “het had makkelijk 3-0 kunnen zijn” dan was deze er zeker een die daarbij thuis kon horen. De eerste drie single wedstrijden werden overtuigend met 3-0 verloren door de Heddedawirmennekes. Behalve de vierde single dan toch die werd gewonnen met 2-3 waarbij er ook een 180 te bewonderen viel. Na deze partijen werden de koppels gespeeld en 1 van de vier wedstrijden werd door ons gewonnen. De teamronde was uiteraard voor ons en de captainsgame hebben we dit maal gespeeld met twee captains. Dit was natuurlijk een unicum in de dartshistorie en was nog nooit vertoond in deze competitie. Helaas gingen de punten naar hun en was het voor ons tijd om de rekening te gaan vragen. De wedstrijd was verloren maar we maken ons nu al op voor de wedstrijd tegen de Pullies.

Heb ik toch nog wat op mijn schermpie gekregen. Niet dat ik veel over de wedstrijd heb geschreven maar ik hoop wel dat we voorlopig niet naar deze bron van uiterste gezelligheid hoeven te reizen en dat we deze kroeg de komende jaren met een gerust hart links kunnen laten liggen. Ik heb als uiterste daad toch nog een foto’s van het geheel kunnen maken en ik wil jullie die dan ook niet onthouden.

 

 

 

Terug naar Archief

   van binnen

   van buiten

    van boven