Raadhuis 6 - Heddedawir, donderdag 10 maart 2016.

 

Iedereen was aanwezig voor de tweede keer binnen drie weken in het Oude Raadhuis in Son, behalve onze Guus die wat problemen had met de remmen van zijn auto. Guus onthoud goed, een auto moet rijden en remmen is bijzaak. En daar stonden ze dan onze tegenstanders. We hadden al menig voorval meegemaakt met de pisvlek van dienst maar dit keer liet hij weer eens flink van zich spreken. Niet dat zijn vriendin aanwezig was die hem in het gareel moest houden. Nee hoor, hij mag voortaan alleen op stap. Hij is gepromoveerd denk ik dan. Ik zag wel een klein vierkant kastje achter op zijn rug hangen en vermoedelijk wordt hij vanaf een afstandje aangestuurd in zijn doen en laten. Op tijd mocht hij zijn colaatje bestellen en wat later op de avond kreeg hij opdracht om een versgezet kopje koffie te gaan nuttigen. Wat hij dan ook prompt deed.

De kroeg was al iets verder opgeknapt sinds ons vorig bezoek en dezelfde glazenvuller stond nog steeds achter de tap. We hadden onze billen nog niet laten wennen aan de het schuimkussentje van de barkruk of de uitbater stond al bij ons met de vraag “ of de heren wat te drinken lusten?” Nou wat denk je nou zelf. Ben je een broer van de pisvlek of hoe zien wij er uit. Ja natuurlijk willen wij wat te drinken en het liefst nog gratis ook. Iets wat overigens deze avond wonder boven wonder ging lukken. Maar daar later wat over. We hadden wel geleerd om de versnaperingen direct te betalen en dat heeft geloond want we waren gemiddeld zo een 30 euro goedkoper uit dan de vorige keer. Nou wil dat natuurlijk niks zeggen want onze grote slobberaar Guus was nog bezig om de remschoentjes te passen.

 

Qua gezelligheid laten we zeggen is Raadhuis 6 geen gezellig team. Het lijkt me sterk als ze meer dan drie keer de hele avond hebben staan te lachen. Neen, de humor is bij onze vrienden uit Son ver te zoeken. Er is er eentje die wel het talent van lachen heeft ontvangen maar dit kan maar een keer per avond omdat ie dan zijn broek moet vervangen. Natuurlijk moeten wij het hebben van onze eigen gekkigheid en dwaasheid. Wij vinden ons leuk in al onze zottigheid. Tenminste dat denken we. Nou heb ik daar toevallig een fotooke van die ik graag met jullie wil delen. Daar staan ze dan de vier leuterige Heddedawirmennekes en dan te bedenken dat de foto genomen is tijdens de teamronde. Net of ze niks beters te doen hadden. Neen, gewoon met een lollige bek vooraan staan.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De avond ging zijn gangetje totdat ik ineens een geluid opving met mijn oren die mij terug deden denken aan het jaar 1980. Ik stond versteld van de muziek die hier gedraaid werd en ik moest echt een paar keer door mijn haren wrijven om te geloven wat ik hoorde. Kinderen voor kinderen werd gedraaid. Dit was een koor dat voor het eerst optrad op 5 december 1980 op televisie en bestond uit kinderen van 8 tot en met 12 jaar. Zeg maar een kinderkoor waar volwassenen nu dus schijnbaar nog steeds opgewonden van worden. Het kinderkoor was een succes en in het eerste album verscheen het liedje “ ik heb zo waanzinnig gedroomd” (wie kent het niet) en stond toen 19 weken in de hitlijsten. Ik realiseer me nu pas dat deze albums toen natuurlijk massaal werden opgekocht door zwemleraren en hockeytrainers. De tekst van dit nummer ging als volgt:

 

“Ik zat in bad, gewoon in bad. Een beetje met het sop te klieren.                                                    

Je weet wel met die vlokken schuim je buik en schouders te versieren.

Voel ik ineens 2 kleine bobbels, waar volgens mij eerst nog niks zat.

Niet veel, maar toch, het zijn echt 2 bobbels.

En dat hoort niet, ik hoor plat..

Dus sinds een uur ben ik dus niet meer te genieten.

Help, help, help, HELLUP!!! Ik krijg tieten…

Tieten, zij krijgt tieten.

Tieten, echte tieten.

 

En dat werd dus gedraaid in een kroeg waar alleen mensen van 18 jaar en ouder alcohol mogen nuttigen,waar de gemiddelde leeftijd die avond ergens rond de 30 lag en waar vrolijk wordt meegezongen als een meisje dat in bad ligt ( ik neem aan zonder kleren) ontdekt dat ze tieten krijgt. En dan wordt zo een kroeg nog niet gesloten door de bevoegde autoriteiten. Ik snap er niets meer van.

Terwijl het liedje aan het spelen was hoor ik de Pisvlek zeggen tegen de glazenvuller “ mag ik een ice tea zonder ice ?” Ik denk het moet niet gekker worden. Zo lust ik er ook nog wel een paar dus vooruit daar gaan we dan.

Wat denken jullie van deze : Moet jij nog thee, muts of deze Na het drinken van veel bier kan het zijn dat je tegen de trappist!, ( toepasselijk voor de pisvlek) ga je mee naar Lon, Don, of  Een Rookworst zonder R is ook worst en als laatste in de hangkast kan een Hindoestaan.

 

Ja, het is maar gekkigheid maar er gebeurde nog meer deze avond. Rik miste drie keer achter elkaar een negendarter, Cor gooide zijn eerste 180 precies op het moment dat Guus over de app vroeg of er al 180-ers waren gegooid. Komt Cor ineens van de bar af met een gevulde bierpul in zijn handen omdat die een perfecte score had gegooid. Had Cor gekregen van de glazenvuller omdat hij een 180 had gegooid. Ik denk van “ ja dat is ook”  Ik gooi er twee weken geleden drie en Donny 1 en wij krijgen niets. Even later komt de glazenvuller weer aan ons vragen of de heren nog wat willen drinken. Ik zeg tegen hem “ he vriend luister eens, twee weken geleden waren we hier ook gooien we 4 180-ers en wij kregen niks. Hij liet zich niet kennen en zette direct twee biertjes op de tafel neer als tegemoetkoming. Zo dacht ik, verdiend.

Ondanks de nederlaag hebben we toch weer een leuke avond gehad. Er werden genoeg foto’s gemaakt en we hebben weer genoeg gelachen. De foto’s gaan gebruikt worden tijdens het Heddedawirweekend en zoals ik al aan het begin van de avond zei het wordt 7-3. O, ja en ik ben vanavond niet moe geworden van het gooien.

Terug naar Archief